به نظر من هر رسمی باید در بستر فرهنگی خودش اتفاق بیفتد. من شاهد مراسم هالووین در کانادا بوده‌ام؛ چراغانی جلوی خانه‌ها و حضور کدوهای بامزه در همه‌جا و آمدن افراد به خیابان‌ها در شب هالووین با لباس‌های خاص و…
طبیعتاً طی سالیان، بیزینسی هم حول فروش اقلام این جشن و برگزاری مراسم آن در کشورهایی مثل کانادا شکل گرفته که در آستانهٔ هالووین، هر کسب‌وکاری به نحوی از آن بهره می‌برد تا جذب مخاطب و فروش بیشتر داشته باشد.
از دید من، برگزاری هالووین و حضور در متن آن مراسم، برای جایی مثل کانادا قشنگ بود هرچند سال اول (٢٠١۵ میلادی) ــ شاید به‌خاطر سختی‌های خودِ مهاجرت ــ خیلی با آن ارتباط نگرفتم.
ولی برگزاری این مراسم در ایران، که طی سال‌های اخیر رواج پیدا کرده، بیشتر «ادایی» به نظر می‌آید. و البته از دید من، باز هم نوعی واکنش است به حاکمیتی که با هر نوع خوشی زاویه داشته و از ابتدا رویکرد «غرب‌ستیزی» را در پیش گرفته بوده است.
ولی فارغ از همهٔ اینها، فکر می‌کنم ما که این‌همه جشن قشنگِ ایرانی داشته‌ایم مثل مهرگان، چرا آنها را زنده نکنیم؟1 🎃
▫️علی‌اکبر قزوینی
- البته بگویم که اگر حاکمیت بخواهد به این مسائل ورود کند ــ یعنی مثلاً ممنوع کردن هالووین، دستوری کردن اجرای فلان جشن و… ــ به همه‌چیز گند خواهد زد. از دید من، یک حاکمیتِ خوب باید نقش «تسهیل‌گر» (facilitator) را در بسیاری از امور، از جمله این موارد، بازی کند که ان‌شاءالله حاکمیت بعدی این‌گونه خواهد بود. ↩︎